NL      FR      EN Museum     Kids     Boekingen     Geschiedenis van de friet     Friet & School
Friet & Co     Recepten     Frituur in de kijker     Project
 
Home
Openingsuren
    Prijzen
Hoe bereiken ?
Groepsbezoeken
Pers & Media
Links
Contact

Nieuws
Landen

  Frietmuseum on Facebook
 
 

Friet & Co

Uitdrukkingen over de friet Stripsverhalen van de friet

Kunstenaren van de friet

Hugo Ansems Nicole Gijsels Eric Legrain Gilles Houben

Hugo Ansems

Hugo 70

Een grote stap terug in de tijd !

Om over mezelf een beeld te krijgen van mijn prille tekenkunst , is het best de klok terug te draaien zover mijn herinneringen het toelaten. Ieder kind zal wel eens begonnen zijn wat op papier te krabbelen met kleurtjes, met waterverf te kladderen of zelfs, tot groot jolijt, van zijn omgeving, zichzelf vol choco te smeren.
Tussen mijn 10 de en 14 de jaar woonde ik in de Begijnenvest . Maar daarvoor herinner ik mij nog de Van Schoonhovenstraat, Van Wezenbekestraat en de Van Trierstraat bij Moemoe. Daarna volgden nog de Lange Beeldekensstraat, de Rozenstraat en de Dambruggestraat ,als sluitstuk in de stad mijner jeugd.
Er waren dus ook veel scholen die mij mochten ontvangen als leerling .Maar in het achterhuis in de Begijnenvest tekende ik op grote ruitjesbladen kubistische taferelen. Helaas deze zijn allemaal verdwenen. Het waren vooral etensborden, tassen, lepels en messen die er op stonden. Ik toonde ze in mijn school aan de meester, in de hoop voor erkenning en als mogelijke verzachtende argumenten om mijn geknoei in de voorbereidende houtbewerkingsles te verbloemen.

Hugo Ansems

Antwerpen, mei 1957.

Toen bekwam ik een Herinneringsdiploma als blijk van dank voor de waardevolle medewerking aan een tekenprijskamp, ingericht voor het Blindenwerk van Antwerpen met als slogan: “WEEK VAN DE BLINDE”.

Mijn eerste groot werk was een geschilderde voorstelling van 4 boormachines in het atelier van Bell-Telephone. Ik was toen 15 jaar. Ik had een doek en olieverfjes gekocht in de Grand-Bazar. Dit eerste werkje met olieverf schilderde ik op mijn zolderkamer in de Lange Beeldekensstraat. De zaaloverste van den Bell raadde mij dan ook aan ,om een meer kunstzinnige opleiding te gaan volgen.

Rond mijn 18 de verjaardag maakte ik kennis met Walter Groener van het Fakkeltheater en een groot aantal progressieve jongeren . Er was heel wat herrie in het land in 1960. De grote stakingsbeweging in 60 bracht reeds heel wat emoties teweeg en ik dacht dat de revolutie ging uitbreken.

Ondertussen, woonde ik in de Dambruggestraat en bezat een zolderatelier om mij uit te leven. Enkele goed bewaarde foto’s geven een sfeerbeeld van mijn kamer, maar belangrijker nog ziet men mijn werken van toen.

Hugo Ansems

In het Hessenhuis mocht ik, onder het goedkeurend oog van Walter Groener, voor de eerste maal echt tentoonstellen met Marcel Cockx uit Leuven en Werner van Bauwhorst, een stadsgenoot. Lode Craeybeckx, burgemeester van Antwerpen kwam op een zaterdag-voormiddag deze tentoonstelling zelfs openen.

Hugo Ansems

Hoera voor 1963 . Via mijn jeugdbeweging kwam ik in contakt met Kari Bert uit Oostende, die mij uitnodigde om samen met hem, in Oostende tentoon te stellen. Uit deze contakten is een zeer lange correspondentie ontsproten. Kari Bert, leraar, schreef mij lange epistels over kunst en maatschappij. De Anti-Atoombeweging sloeg geweldig aan bij de jongeren en er waaide een nieuwe frisse Flower- Power wind door onze contreien.

Hugo Ansems

In 1964 werd ik uitgenodigd om mijn land te dienen, eerst in Euschkirchen en daarna nog 6 maanden op de Luchtbal – Antwerpen. Om de pil te verzachten tekende ik in het clubblaadje van de Compagnie. Omdat ik reeds 22 jaar was, werd ik tot Opa van de 18 de Medicale gedecoreerd.

Mijn honger naar meer kennis over het verleden van mijn stad Antwerpen, dreef mij in de richting om tekeningen te maken over de grote gebouwen van mijn stad.
J’ai encore les dessins à l’encre de Chine de l’hôtel de ville, du Oostershuis et du Blauwtoren.

Volgende pentekeningen hebben de tand des tijds getrotseerd : het Stadhuis , het Oostershuis en de Blauwtoren aan de Vogeltjesmarkt. Een tekening met een afbeelding van het eerste stadhuis van Antwerpen is verloren gegaan.

Hugo Ansems

Hugo Ansems

Door het bezit van een schrijfmachine, begon ik weldra gezwind teksten te maken over wandelingen en korte verhaaltjes en gedichten te schrijven, maar wel geillustreerd met tekeningen. Dat was ook een plezante uitdaging voor mij.

Op mijn 25 ste trouwde ik en kwam in Niel wonen. Gedurende een tijdsspanne van tientallen jaren ontstonden er honderden tekeningen in kleur, chinese inkt, pastel, potlood, waterverf en zelfs enkele schilderwerken.

Vele tekeningen over onze Nielse hoekjes en kantjes zijn in de loop der jaren 70, 80 en 90 ontstaan . Andere weerspiegelen mijn beeld over mijn vakanties o.m. aan de Côte d’Azur, La Celle Saint Cloud, Parijs , Suid-Afrika, Noorwegen, Spanje , Tenerife….enz.

Volgende brochures zijn van mijn hand : de Berthoutwandeling , 150 jaar Nieljaarmarkt, Moemoe, de Kastelenroute tussen Rupel en Schelde, Nieljaarmarkt 1880 enz….en gaven mij de kans teksten te schrijven en illustraties te tekenen.

Eigen Nieuwjaarskaarten, kinderlijk en naïf getekend om onder vrienden te verspreiden, sinds meer dan 20 jaar, zijn ondertussen een traditie geworden. Mijn boodschap voor een hoopvol Nieuwjaar.Verzamelaars zijn er dol op !!!

Hugo Ansems

Het verdwijnen van de Belgische Frietcultuur ( o.a. de frietkramen ) bracht mij op het idee om de friet een eigen leven te laten leiden in mijn fantasie. Een twintigtal variaties zagen weldra het daglicht . Ik mocht er dan ook in het Brugs Frietmuseum , samen met mijn kleindochter, Elena mee uitpakken.

Hugo Ansems

Hugo Ansems

Wat mij het meest aanspreekt en waar ik mij steeds goed bij voel, is het tekenen uit de pure fantasie, zuiver uit de geest. Deze wereld opende voor mij, als amateur der tekenkunst, de toegang tot het onbegrensde heelal.

Hugo Ansems

Het tekenen is voor mij een lange reis over bergen en dalen, door zeeën en blauwe luchten, tussen dag en nacht… het heeft mij steeds deugd gedaan, en ik geniet er nog van.

Nicole Gijsels

Mevrouw Nicole Gijsels is frituriste in Berendrecht, maar schildert ook heel mooi over haar beroep.

Hierna een paar van haar werken :

Gijsels Nicole

Gijsels Nicole

Gijsels Nicole

Gijsels Nicole

In het frietmuseum hangen er verschillende schilderijen van haar.

Eric Legrain

Geboren in 1963 in Namen. Hij volgde de Académie Royale des Beaux Arts te Luik. Hij woont in het dorpje Beho.

Wij vonden zijn manier van schilderen zeer attractief.

Wij kochten een groot werk. Een frituur geschilderd op een wegenkaart van België met als opschrift FRITÜURE.
Een sympathieke samensmelting van FRITUUR (NL), FRITURE (FR) en FRITÜR (DE).

Eric Legrain

Eric Legrain

Gilles Houben

Gilles Houben schildert frietkramen sinds meer dan 40 jaar.

We konden een oliedoek van de typische Brugse frietkramen op de markt op de kop tikken.

Dit werk hangt nu in het museum.

Gilles Houben

Gilles Houben